داستانی عاشقانه از دل من بشنو

قلب بیمار...

نوشتن از تو برای من همانند پلی است میان مرگ و زندگی ام ...

من کاغذ و قلم را شریک زمزمه های ناتمام قلبم ساختم بله ارام گیرد...

دیریست که من می نویسم و تو میخوانی...

من از ناگفته های قلبم با تو سخن گفته ام همان قلبی که بیمار گشته...

نزد طبیبان ماهری بردمش بلکه درمانی بیابم برای این همه بی قراریش اما...

هر جا که رفتم گفتند که درد عشق درمانی ندارد بجزء وصل یار...

پس مرحمی باش برای قلب بیمارم که شاید اگر لحظه ای درنگ کنی دیگر اثری از من نیابی...

+ نوشته شده در دوشنبه هشتم مرداد 1386ساعت 20:17 توسط پسرکه دیونه |

درباره وبلاگ

باز هم آمدم. دل کوچکم تحمل فراقت را ندارد. حتی من بدون حضور گرم تو حوصله ی زنده ماندن هم ندارم. روزگار غریبی است...

منوی اصلی

آرشیو مطالب

مرداد 1387
تیر 1387
اسفند 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
آرشيو

آرشیو موضوعی

پیوندها

امکانات

قالب وبلاگ