داستانی عاشقانه از دل من بشنو

من همون...

اين اولين شعرمه خودم مي دونم خيلي ضعيفه:

من همون درخت خستم             که يه عمره دل شکستم
من همون کوير تنهام                  که اسير دشت غم هام
من همون باد خزونم                   که هميشه پريشونم
من همون فصل بهارم                 که هنوز اميدوارم
من همون عاشقه خستم           که به کسي دل نبستم
من همون دل داده هستم           که به غم دل نبستم
من همون کوه غرورم                  که بدون تو ملولم
من همون دشت گل ياس            که پرام از عشق و احساس
من همون پرنده هستم               که بدون تو پر شکستم

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386ساعت 22:26 توسط پسرکه دیونه |

درباره وبلاگ