داستانی عاشقانه از دل من بشنو

طبیب عیار...

تپش قلب من از شادی توست

اشک من در غم تنهایی توست

کاش میشد که تو را شاد کنم

چشم من در پی شیدایی توست

من که هر لحظه بیادت بودم

قلب من در پی دلداری توست

من که از عشق شدم بیمارت

ای طبیب لحظه ی عیاری توست

+ نوشته شده در سه شنبه ششم شهریور 1386ساعت 16:13 توسط پسرکه دیونه |

درباره وبلاگ

باز هم آمدم. دل کوچکم تحمل فراقت را ندارد. حتی من بدون حضور گرم تو حوصله ی زنده ماندن هم ندارم. روزگار غریبی است...

منوی اصلی

آرشیو مطالب

مرداد 1387
تیر 1387
اسفند 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
آرشيو

آرشیو موضوعی

پیوندها

امکانات

قالب وبلاگ