داستانی عاشقانه از دل من بشنو

پرنده...

من که پرنده ای پر شکسته ام

به هوای پریدن دل شکسته ام

کنج این قفس خانه کرده ام

از غم تنهایی سر شکسته ام

در سرم آرزوی تو را پرورانده ام

از دوریت بال و پر شکسته ام

من نوای عشق را ساز کرده ام

از برای دیدنت حصار شکسته ام

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم شهریور 1386ساعت 1:4 توسط پسرکه دیونه |

درباره وبلاگ

باز هم آمدم. دل کوچکم تحمل فراقت را ندارد. حتی من بدون حضور گرم تو حوصله ی زنده ماندن هم ندارم. روزگار غریبی است...

منوی اصلی

آرشیو مطالب

مرداد 1387
تیر 1387
اسفند 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
آرشيو

آرشیو موضوعی

پیوندها

امکانات

قالب وبلاگ