داستانی عاشقانه از دل من بشنو

دوست

در راه دوست سر دادم و سرم شكست افسوس كه دوست وفا نكرد و دلم شكست

در سينه ام غم است كه غوغا مي كند هان اين قصه شنو كه دل با تو نجوا مي كند

در عاشقي حاجت به استخاره نيست در شعر و وصف يار جايي به استعاره نيست

در قبلگاه عشق جاي صناي توست تا روز مرگ من رسد اين دل سراي توست

در عشق و شاعري مقصود من تويي تا وصل عشق و دوست معبود من تويي

در بازي و قمار عشق من مات گشته ام روزي رسي به من كه اسير خاك گشته ام

در هر نماز و طاعتي يك آرزو كنم

عاشق شوي تو دوست اين آرزو كنم

+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم مهر 1386ساعت 11:22 توسط پسرکه دیونه |

درباره وبلاگ

باز هم آمدم. دل کوچکم تحمل فراقت را ندارد. حتی من بدون حضور گرم تو حوصله ی زنده ماندن هم ندارم. روزگار غریبی است...

منوی اصلی

آرشیو مطالب

مرداد 1387
تیر 1387
اسفند 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
آرشيو

آرشیو موضوعی

پیوندها

امکانات

قالب وبلاگ