داستانی عاشقانه از دل من بشنو

افسوس...

افسوس که چه زود دیر می شود

هر عاشقی به جوانی خویش پیر می شود

چه سر ایست اندر عشق و عاشقی

که هر عاشقی ز ازل دچار تقدیر می شود

هزار لیلی و مجنون بدیده ام به جهان

که هرکدام شبی دچار ناله ی شبگیر می شود

بریده ام ز تو او تمام هستی خویش

افسوس که عشق اینگونه تفسیر می شود

بمیرم و روم ز جمع عشاق جهان

این خسته دل عاقبت به خاک زنجیر می شود

+ نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 21:49 توسط پسرکه دیونه |

درباره وبلاگ

باز هم آمدم. دل کوچکم تحمل فراقت را ندارد. حتی من بدون حضور گرم تو حوصله ی زنده ماندن هم ندارم. روزگار غریبی است...

منوی اصلی

آرشیو مطالب

مرداد 1387
تیر 1387
اسفند 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
آرشيو

آرشیو موضوعی

پیوندها

امکانات

قالب وبلاگ