داستانی عاشقانه از دل من بشنو

تو نیستی...

انگار بی تو هزار سال گذشته است.
تو نیستی که انگار هیچکس نیست تو نیستی که دیگر موسیقی شنیدنی نیست تو نیستی که دیگر ترانه جانانه نیست.
تو نیستی
و وقتی تو نیستی دیگر رفیق دلتنگی ها و همسفرهء گریه هایم نیست.
وقتی به تو فکر میکنم
زیباتر میشوم...عاشق تر میشوم... خوشرنگ تر میشوم...خوش صداتر میشوم...
یادواره های تو مرا به یک قدیس می رسانند.
هیچکس...مثل تو رفیق نبود آرامش تو مرهم زخم جان بود هیچکس مثل تو دست گرم رفاقت را نمی شناخت هیچکس مثل تو جای امن عشق را بلد نبود
ترانه های من غیبت تو را بغض کرده اند...
ترانه های من بی وقفه تو را به نام می خوانند...
ترانه های من تو را تا همیشهء صدا می گریند...

+ نوشته شده در شنبه هشتم تیر 1387ساعت 15:50 توسط پسرکه دیونه |

درباره وبلاگ