داستانی عاشقانه از دل من بشنو

رفيق !

lover-lonely — Sun, 27 Jul 2008 13:31:52 GMT

نگران تنهايي هاي من نباش رفيق !
خيال ميکني غريبه ام، اما اينجا شهر من است.
توي شهر من، پر از کوچه هاي پهن و درختهاي بلنده که ميشه شبها برحسب اتفاق، يکيشون رو کشف کرد و توي تاريکي سري چرخوند و قصرهاي کوچيک و بزرگش رو سياحت کرد.
شهري که ميدونم اگه دير بجنبم، همراه خيليهاي ديگه ، توش گم ميشم و حتي اسمش رو هم فراموش ميکنم.
باکي نيست ...
به حافظه ام و به خاطراتش اعتماد ميکنم تا تحمل تنهاييها و رنگهاي بي قافيه کوچه هاش برام راحتتر بشه.
اما يک روز، شايد يک نفرين ... يا نه ...
نفرين، تفريحي بيش نيست براي خيالي خميري
شايد يک نخواستن...
آره ...
يک نخواستن ، هيولاهايي ساختند که حالا کابوس شبهاي رخوت و خستگي من شده. هيولاهايي که از ديدن زخمهاي يکديگر و ناکار کردن و جويدن همديگر سيرايي ندارند.
شايد زندگي تا بوده واقعا همين بوده. با همه ديوها و هيولاهايش که حالا انگار از قصه ها دلزده شده اند.
همه چيز انگار از يک نخواستن ميايد.

برای تو!

lover-lonely — Wed, 23 Jul 2008 20:11:18 GMT

آن زمان که دستش را گرفتم
چشم به آينده اي روشن داشتم ...
و زماني که دستم را رها کرد
گذشته اي تاريک را پشت سر رها کردم ...
مطمئن باش و برو ....
ضربه ات کاري بود.....
دل من سخت شکست
و چه زشت به من و سادگيم خنديدي
برو تا راحت تر تکه هاي دل خود را سرهم بند نهم.....

خودم نخواستم

lover-lonely — Fri, 11 Jul 2008 19:46:07 GMT

تقصير تو نبود!
خودم نخواستم چراغ قديمي خاطره ها خاموش شود!
خودم شعرهاي شبانه اشك را فراموش نكردم!
خودم كنار ِ آرزوي آمدنت اردو زدم!
حالا نه گريه هاي من ديني بر گردن تو دارند،
نه تو چيزي بدهكار ِ دلتنگي ِ اين همه ترانه اي!
خودم خواستم كه مثل زنبوري زرد،
بالهايم در كشاكش شهدها خسته شوند
و عسلهايم
صبحانه كسي باشند،
كه هرگز نديدمش!
تنها آرزوي ساده ام اين بود،
كه در سفره صبحانه تو هم عسل باشد!
كه هر از گاهي كنار برگهاي كتابم بنشيني
و بعد از قرائت بارانها زير لب بگويي :
«يادت بخير! نگهبان گريان خاطره هاي خاموش!»
همين جمله،
براي بند زدن شيشه شكسته اين دل بي درمان،
كافي بود!
هنوز هم جاي قدمهاي تو،
بر چشم تمام ترانه هاست!
هنوز هم همنشين نام و امضاي مني!
ديگر تنها دلخوشي ام،
همين شكفتن شعله است!
همين تبلور بغض!
به خدا هنوز هم از ديدن تو
در پس پرده باران بي امان،
شاد مي شوم!

اگه از تو ننوشتم

lover-lonely — Mon, 07 Jul 2008 12:10:18 GMT

اگه از تو ننوشتم ، فکر نکن سرم شلوغه
توی زندگی یه وقتا ، تنهایی رمز عبوره
اگه از چشمات گذشتم ، فکر نکن عاشق نبودم
مطمئن باش توی دنیا ، دل به تو سپرده بودم
خیلی سخته بگی میرم ، وقتی می خوای که بمونی
وقتی می خوای تو خیالت ، شعرای قشنگ بخونی
من گذشتم از تو اما ، تو همیشه بهترینی
مثل اشکی واسه چشمام ، موندگاری و صمیمی
من می خواستم تو خیالم ، ازتو تا ابد بخونم
تنها باشم بی حضورت ، رازچشماتو بدونم
من می خواستم واسه دردام ، تنهایی خونه بسازم
با نت های مهربونیت ، شعرای قشنگ بسازم
می دونستم وقتی میرم ، دیگه تا ابد غریبم
حتی واسه چشم خیست ، بی وفاترین فریبم
شاید امروز که سیاهی ،رخنه کرده تو وجودم
بدونم که راستی راستی ، روزی عاشق تو بودم

دل تنگه خاطرات

lover-lonely — Sat, 05 Jul 2008 13:13:18 GMT

در خلوت زندگی، تحمل دلتنگی هایی که مدام به پنجره دل ما تلنگر می زنند، آسان نیست...
خاطرات شیرین روی ریل ذهن ما به سرعت ثانیه ها می گذرند و ما دلتنگ آن چیزهایی می شویم که روزی لحظه های دلپذیری می آفریدند....
یکی در این گذر، دلش برای آدمهایی تنگ می شود که در بخشی از خاطراتش جا خوش کرده اند. دیگری دلتنگ آواهایی است که از دور حواسش را می نوازند.
آن یکی وقتی در آینه می نگرد، دلش برای شب از دست رفته گیسوانش تنگ می شود و برای همه آن روزها، ماهها و سالهایی که به تدریج شفافیت هایش را به آنها سپرده است.
من اما لا به لای این حال و هوایی که ماندن و نفس کشیدن را معنا می کند گاه دلم برای رفتن تنگ می شود.امروز دلتنگ خاطراتی شده ام که پشت سر جا مانده اند و بی تاب آرزوهایی که از روبرو می گریزند....
شاید آخر دنیا آخر آرزوها باشد و همه آرزوها رنگ تحقق بگیرند و شاید تا همین چند ثانیه دیگر آخر دنیا شود.
و رویای فرشته شدن همه آدمها که همیشه ذهنم را قلقلک می دهد تحقق یابد... آدمهایی که الان هم روی زمین خاکی کنار ما هستند و ما آنقدر از حقیقت آنها فاصله داریم و آنقدر زمینی شده ایم که گاه یادمان می رود لازم نیست همه فرشته ها بال داشته باشند.
بیراهه راههایی که رفته ایم را به گذشته بسپار و گذشته را به باد
راه زندگی برای هیچکس رو به گذشته نبوده است
زندگی رو به فرداست که ادامه دارد، نه دیروز....

تو نیستی...

lover-lonely — Sat, 28 Jun 2008 12:19:52 GMT

انگار بی تو هزار سال گذشته است.
تو نیستی که انگار هیچکس نیست تو نیستی که دیگر موسیقی شنیدنی نیست تو نیستی که دیگر ترانه جانانه نیست.
تو نیستی
و وقتی تو نیستی دیگر رفیق دلتنگی ها و همسفرهء گریه هایم نیست.
وقتی به تو فکر میکنم
زیباتر میشوم...عاشق تر میشوم... خوشرنگ تر میشوم...خوش صداتر میشوم...
یادواره های تو مرا به یک قدیس می رسانند.
هیچکس...مثل تو رفیق نبود آرامش تو مرهم زخم جان بود هیچکس مثل تو دست گرم رفاقت را نمی شناخت هیچکس مثل تو جای امن عشق را بلد نبود
ترانه های من غیبت تو را بغض کرده اند...
ترانه های من بی وقفه تو را به نام می خوانند...
ترانه های من تو را تا همیشهء صدا می گریند...

دل تنگی

lover-lonely — Sat, 28 Jun 2008 12:16:32 GMT

این روزها چقدر دلم برایت تنگ می شود ... کسی نمی داند چرا ...
کسی نمی پرسد چرا ... اما من سخت آشفته ام ... و چقدر بی تاب ...
می گویند این روزها عاشقی هم پیشه ای است نو ...
اما من عاشقی پیشه نکرده ام ... من پیشه ام عاشقی است ...
از آن روز که ابتدایی نداشت ... من سال هاست که عاشق تو هستم ...
یادت می آید آن روزهای سرشار از شادی را ...
آه که چقدر خسته ام ... و کسی نمی فهمد ... و نمی خواهد که بفهمد ...
مدتی است که می خواهم عاشقت نباشم ... مگر می گذارد دل ...
چقدر دلم برایت تنگ است ...

افسوس...

lover-lonely — Thu, 28 Feb 2008 18:18:18 GMT

افسوس که چه زود دیر می شود

هر عاشقی به جوانی خویش پیر می شود

چه سر ایست اندر عشق و عاشقی

که هر عاشقی ز ازل دچار تقدیر می شود

هزار لیلی و مجنون بدیده ام به جهان

که هرکدام شبی دچار ناله ی شبگیر می شود

بریده ام ز تو او تمام هستی خویش

افسوس که عشق اینگونه تفسیر می شود

بمیرم و روم ز جمع عشاق جهان

این خسته دل عاقبت به خاک زنجیر می شود

وقت بیکسی

lover-lonely — Tue, 26 Feb 2008 20:20:04 GMT

بیا و به وقت بیکسی کنارم باش

انیس و مونس دل بی قرارم باش

حدیث و قصه ی دل بکرار گفته ام

برای یک نفس بیا و تک سوارم باش

مران ز خود مرا که بیمار گشته ام

به لحظه ی بیکسی بیا و دوایم باش

به خواب غفلت رفته ام اندر عشق

بمان و در این خواب هم نوایم باش

هزار فریاد کرده ام از برای بیکسی

بیا و در اخرین فریاد هم صدایم باش

به پایان رسد عمرم روم زخاطره تو

تو در خزان خاطره ها دمی بیادم باش

غم کثیر

lover-lonely — Mon, 25 Feb 2008 06:28:18 GMT

اینم یه رباعی دیگه:

درون سینه خویش دلی اسیر دارم به وقت دوری دوست غمی کثیر دارم

دل بسته ام و به شوق دیدن دلدار چه راهه مشکلی اندر این مسیر دارم